72ஆவது சுதந்திர தின உரையும் – இதே சாரப்படத்தான் அமையுமா?

30 வருட கால­மாக இடம்­பெற்ற போர் முடி­வ­டைந்து சுமார் ஒரு தசாப்­த­கா­லம் தாண்­டிய போதி­லும், இந்த நாட்­டின் அனைத்து இன மக்­க­ளும் ஏற்­றுக்­கொள்­ளக்­கூ­டிய அர­சி­யல் தீர்­வொன்­றுக்கு வரா­தமை மிக­வும் கவ­லைக்­கு­ரி­யதே என்று தெரி­வித்­துள்­ளார் அரச தலை­வர் மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன.

பிரிட்­டிஸ்­சார் இலங்­கையை விடு­வித்த 71ஆவது ஆண்டு நிறைவு விழா காலி முகத்­தி­ட­லில் நேற்­றுக் காலை கோலா­க­ல­மா­கக் கொண்­டா­டப்­பட்­டுள்­ளது. இந்த நிகழ்­வில் கலந்து கொண்டு உரை­யாற்­று­கை­யி­லேயே அவர் இதனை ஏற்­றுக் கொண்­டுள்­ளார். இந்த ஏற்­பின் மூலம் பன்­னாட்­டுச் சமூ­கங்­க­ளின் முன்­னி­லை­யில் தனது இய­லா­மை­யை­யும் பகி­ரங்­கப்­ப­டுத்­தி­யுள்­ளார்.

‘எதிர்­பார்த்த பொரு­ளா­தார வளர்ச்­சியை நாட்­டுக்­குப் பெற்­றுக் கொடுப்­ப­தில் நாம் அனை­வ­ரும் அர­சி­யல் தலை­வர்­கள் என்ற ரீதி­யில் தோல்­வி­ய­டைந்­துள்­ளோம்’

‘அர­சு­களை மாற்­று­வ­தன் மூலம் மக்­கள் தமது கட­மை­களை ஆற்­று­கின்­ற­னர். ஆனால் ஆட்­சிக்கு வரும் அனைத்து அர­சு­க­ளும் மக்­க­ளின் எண்­ணங்­க­ளைச் சிதைத்­துள்­ளன’ என்­றும் தனது நீண்ட உரை­யில் குறிப்­பிட்­டுள்­ளார் அரச தலை­வர்.

மேற்­கு­றிப்­பிட்ட தனது குற்­றச்­சாட்­டுக்­க­ளில் முதன்­மைப் பங்கு தனக்கே உண்டு என்­பதை அரச தலை­வர் முத­லில் உணர்ந்­து­கொள்ள வேண்­டும். 2015ஆம் ஆண்டு நடை­பெற்ற அரச தலை­வர் தேர்­த­லில் மகிந்­த­வைத் தோற்­க­டித்து தற்­போ­தைய அரச தலை­வர் மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­ன­வைத் தமி­ழர்­கள் ஆட்­சிப் பீடத்­தில் ஏற்றி வைத்­த­னர். இதற்கு முக்­கிய கார­ணம் தமது பிரச்­சி­னை­களை அவர் மூல­மா­க­வா­வது தீர்க்­க­லாம் என்று அவர்­கள் கரு­தி­ய­மை­தான்.

‘2015ஆம் ஆண்டு நடை­பெற்ற அரச தலை­வர் தேர்­த­லில் நான் தோல்­வி­ய­டைந்­தால் மண் கிடங்­குக்­குள் சென்­றி­ருப்­பேன். தமி­ழர்­கள் எனக்­குச் செய்த உத­விக்­குப் பதி­லு­தவி செய்­வேன்’ என்று அரச தலை­வர் பகி­ரங்­க­மாகப் பல மேடை­க­ளில் தெரி­வித்­தி­ருந்­தார். இவ்­வா­றி­ருக்­கை­யில், எவரை தமி­ழர்­கள் வெறுத்­தார்­களோ, மைத்­தி­ரிக்கு ஆத­ரவு தெரி­வித்து எவ­ருக்கு எதி­ராக வாக்­க­ளித்து எவ­ரைத் தமி­ழர்­கள் தோற்­க­டித்­த­னரோ இன்று அவ­ரு­ட­னேயே அரச தலை­வர் கைகோர்த்­துள்­ளார்.

மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­னவை அரச தலை­வ­ராக்­கி­ய­போது தமி­ழர்­கள் முன்­வைத்த அர­சி­யல் கைதி­க­ளின் விடு­தலை, காணி விடு­விப்பு, காணா­மல் ஆக்­கப்­பட்­டோ­ரின் நிலையை வெளிப்­ப­டுத்­தல், பௌத்த மய­மாக்­குதலை வடக்கு –கிழக்­கில் தவிர்த்­தல், இரா­ணு­வ இருப்­பைக் குறைத்­தல் உள்­ளிட்ட கோரிக்­கை­கள் இன்­ற­ள­வும் அவ்­வாறே உள்­ளன. காணி விடு­விப்பு ஓரிரு இடங்­க­ளில் இடம்­பெற்ற போதி­லும் ஒட்­டு­மொத்­த­மாக நோக்­கின் தமி­ழர்­க­ளுக்கு நன்­றிக் கட­னாக மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன எதை­யும் செய்­ய­வில்லை என்­பதே உண்மை. நிதர்­ச­ன­மும் ­கூட.

அரச தலை­வர் தனது வாக்­கு­று­தி­களை நிறை­வேற்­றப் பழ­கிக்­கொள்­ளல் வேண்­டும். அர­சி­யல் மோதல்­க­ளி­லும், பலப்­ப­ரீட்­சை­க­ளி­லும் அப்­பா­வித் தமி­ழர்­க­ளின் வாழ்க்கை சிக்­கிச் சின்­னா­பின்­ன­மா­கும் அவ­லத்தை அவர் முடி­வுக்­குக் கொண்டு வரு­தல் வேண்­டும். அதை விடுத்­து­விட்டு இய­லா­மையை ஏற்­றுக்­கொள்­வ­தால் மட்­டும் எது­வும் நடக்­கப்­போ­வ­தில்லை.

இலங்­கை­யின் 72ஆவது சுதந்­திர தினத்­தை­யா­வது வடக்­கும் – கிழக்­கும் இணைந்து கொண்­டா­டும் வகை­யில் அவ­ரின் செயற்­பா­டு­கள் அமை­யட்­டும். இந்த வரு­டமே அவ­ருக்­கான இறுதி வரு­டம். இதுவே அவ­ருக்­கான இறு­திச் சந்­தர்ப்­ப­மும்­கூட.

You might also like